Zij maakt haar wijnen vanuit het plaatsje Westhallen, iets ten Zuid-Westen van Colmar.
De familie bezit grond op Schneckelberg, Zinnkoepflé en de Bollenberg. Maar iets van 3,7 hectare. Kennelijk genoeg om van te leven.
Ruiken en proeven
Als klein meisje werd Agathe al getraind door hoor Oma om geuren te herkennen. Bijvoorbeeld door de basisvraag te stellen: ruikt dit naar ‘bloemen’ of ‘fruit’ ?
Volgens de overlevering ging haar Oma nog verder door haar ‘blind’ dingen voor te houden en in de mond te leggen, die ze dan moest benoemen. Dat is een geweldige training.
Probeert u het thuis ook maar eens. Gewoon met nootmuskaat, kaneel, peper, gardamon en bijvoorbeeld een stukje handzeep. Doe e.e.a. in een klein flesje of potje en geef het flesje een nummer.
Vervolgens laat u de flesjes blind rond gaan en moeten de mensen opschrijven wat ze ruiken. Kinderen vinden dit vaak ook een leuk spelletje.
Ik zal u zeggen: dat is hartstikke moeilijk. Ik bedoel je herkent het, maar wat IS het? Ondanks deden we dit ook mij een bijeenkomst van de Confrérie Saint Etienne. Zie de foto.
Afijn Agathe Bursin heeft eea met de paplepel ingegoten gekregen. En daar heeft ze vandaag de dag nog steeds plezier van bij het maken van haar wijnen.
Bourgogne en Rhone
In de Bourgogne en Rhone leerde Agathe om te gaan met witte wijnen en hoe die te vinificeren.
Ook daar hebben ze kleine stukjes grond op verschillende hoogten en steile hellingen.
De wijnen
Vermeldenswaard is dat Bursin een bijzondere Sylvaner maakt. Normaliter worden zo ver ik weet, van Sylvaner druiven geen topwijnen gemaakt in de Elzas. Flessen kosten rond de 6 Euro. Je hebt dan ‘gewoon’ een plezierige drinkwijn die goed combineert met zeevruchten, zuurkool en bijvoorbeeld salades.
Moeder Bursin vertelde dat zij bij de wijngaard de Sylvaner druiven beter behandelen. Ze krijgen een mooiere, hogere helling waarin ze volop kunnen gedijen. Volgens haar krijgt Sylvaner bij heel veel wijnboeren gewoon de kans niet. Die bewaren hun mooie percelen voor Rieslings en Pinot Gris.
Hoe dan ook de Eminence Sylvaner Grand Cru Zinnkoefle, die we dronken is ongelofelijk vol en krachtig. Iets zoet en krachtig met een mooie zuurbalans. De afdronk is eindeloos lang, Super! Ik zou hem in een blind-proeverij misschien niet eens herkennen als een Sylvaner.
De Rieslings zijn mooi vol, citrus, granny Smith. Het juiste zuurtje zonder te eenkennig en krachtig te worden. Zoals te verwachten is de Grand Cru complexer en gelaagder.
Steeds vaker proeven we in de Elzas Pinot noirs die doet denken aan de Pinot Noirs uit de Bourgogne. Ze zijn niet zo licht en rose-achtig, maar mooi vol en fruitig met stevige tannines en houttonen. Een uitstekende ontwikkeling.
Interessant zijn ook de assemblages die bij Bursin worden gemaakt. Hugel maakt assemblages en bijvoorbeeld Tempe en Deiss. Omdat je niet altijd weet welke druiven er in zitten en in welke %’s, is het vergelijken van assemblages moeilijk.
Nb. Het betreft hier overigens percelen met verschillende druiven die gezamenlijk worden geoogst en gezamenlijk worden gevinificeerd. Het is dus NIET zo dat de wijnen later worden samengevoegd.
L’Assemblage de Bursin (2010) komt van verschillende cepages die wel allemaal bij elkaar op één stuk grond staan. Zoals gezegd vergelijken is moeilijk, maar we dronken een heel plezierige fruitige wijn. Niet super lang of complex, maar voor 6,60 een uitstekend produkt.
Resumerend kunnen we zeggen dat Bursin kwaliteitswijnen maakt vanuit een duidelijke filosofie.
Daar de produktie klein is, zijn haar wijnen vaak snel uitverkocht. Zeker als je bedenkt dat ze toch over de gehele wereld verkrijgbaar zijn, waaronder in Nederland.
Posts
